tipobet bets10

ΓΕΝΙΚΑ ΑΘΛΗΜΑΤΟΣ

Τι είναι το Αϊκίντο

Το Αϊκίντο είναι μια σχετικά σύγχρονη ιαπωνική πολεμική τέχνη, η οποία αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 από τον Μοριχέι Ουεσίμπα (Morihei Ueshiba,14 Δεκεμβρίου 1883– 26 Απριλίου 1969), τον οποίο οι ασκούμενοι της τέχνης αποκαλούν τιμητικά O Sensei (ο μεγάλος δάσκαλος). Η κύρια πολεμική τέχνη από την οποία προέρχεται το αϊκίντο είναι το Daitō-ryū aiki–jūjutsu την οποία ο Ουεσίμπα άρχισε να διδάσκεται το 1915 στο Hokkaido από τον Takeda Sokaku, τον αναγεννητή αυτής της τέχνης.

Επιπλέον, είναι γνωστό ότι ο Ουεσίμπα διδάχθηκε το Tenjin Shin‘yō-ryū με τον Tozawa Tokusaburο στο Τόκιο το 1901, το Gotōha Yagyū Shingan–ryū υπό τον Nakai Masakatsu στο Σακάι από το 1903 έως το 1908, και judo υπό τον Kiyoichi Takagi στο Tanabe το 1911.

Εκτός από άοπλες τεχνικές ρίψεις και τεχνικές ακινητοποίησης, ο Ουεσίμπα ενσωμάτωσε στη διδασκαλία του τεχνικές με τη χρήση όπλων, όπως τη λόγχη (yari), το κοντό ραβδί (jō), και του τουφεκίου με λόγχη (juken). Η κύρια όμως τέχνη πάνω στην οποία έχει «χτιστεί» τεχνικά το αϊκίντο είναι η τέχνη του σπαθιού (kenjutsu).

Τι σημαίνει ο όρος Αϊκίντο

Η λέξη «άικι» ως όρος δεν χρησιμοποιείται στην ιαπωνική γλώσσα πέρα από τη σκοπιά του μπούντο (budo) δηλαδή της φιλοσοφίας ή του δρόμου του πολεμιστή. Αποτελεί την αρχή των πολεμικών τεχνών, δηλαδή της εναρμόνισης του αμυνόμενου με τις κινήσεις του επιτιθέμενου, με σκοπό τον πλήρη έλεγχο του καταβάλλοντας την ελάχιστη προσπάθεια.

Η λέξη Αϊκίντο είναι σύνθεση των τριών κάντζι (kanji) ιδεογραμμάτων 合 (Άι), 気 (Κι) και 道 (Ντο).

Το Αι αποδίδεται κυριολεκτικά ως “ένωση”, “ταίριασμα” ή «συνάντηση» ενώ μεταφορικά ως “αρμονία”, “ενότητα”, “ισορροπία”. Συμβολικά αναπαριστά μια μικρή πόρτα ενός σπιτιού ή μια αίθουσα.

Το Κι, το οποίο προέρχεται από το κινέζικο “Τσ’ι” σημαίνει ενέργεια ή η ζωοφόρος δύναμη που υπάρχει σε όλη τη φύση, και αποτελεί ένα από τα δομικά στοιχεία του πολιτισμού της Άπω Ανατολής. Στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί και με τον όρο “πνεύμα”, όμως οι λαοί της Νοτιοανατολικής Ασίας τη χρησιμοποιούν ως συνθετικό για πολλές καθημερινές τους λέξεις. Το ιδεόγραμμα συμβολίζει ένα δοχείο γεμάτο ρύζι καλυμμένο από ένα καπάκι. Οι υδρατμοί που περιέχονται μέσα σε αυτό είναι το κι.

Το Ντο (στα κινέζικα “Ταο”) αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ιαπωνικής κουλτούρας. Έχει διττή σημασία: κυριολεκτικά μεταφράζεται ως ο δρόμος ή το μονοπάτι, αλλά η φιλοσοφική του ερμηνεία περιλαμβάνει την έννοια του «τρόπου ζωής και συμπεριφοράς». Οι Ιάπωνες προσθέτουν την λέξη “Ντο” ως κατάληξη σε διάφορες δραστηριότητες δίνοντάς τους έτσι ένα χαρακτήρα δρόμου προς την προσωπική ολοκλήρωση και τελειοποίηση. Ο συγκεκριμένος όρος εκτός από τις πολεμικές τέχνες χρησιμοποιείται και σε πιο ειρηνικές δραστηριότητες όπως για παράδειγμα στην ιαπωνική καλλιγραφία (shodō), στην ανθοδετική (kadō) και στην τέχνη του τσαγιού(chadō ή sadō).

Συνοψίζοντας, η λέξη Αϊκίντο μπορεί να αποδοθεί ως “ο δρόμος της ένωσης ή της εναρμόνισης με την ενέργεια”, με απώτερο στόχο την τελειοποίηση του ανθρώπου μέσα από τη διαρκή εξάσκηση και προπόνηση.

Εξάσκηση με τη χρήση όπλων

Οι ένοπλες τεχνικές στο Αϊκίντο περιλαμβάνουν τη χρήση του bokken (ξύλινο σπαθί), του jo (κοντό ραβδί) και του τάντο (μαχαίρι). Παρόλο που ο ιδρυτής ανέπτυξε περαιτέρω τις άοπλες τεχνικές, ενσωμάτωσε στη διδασκαλία του τη χρήση των παραδοσιακών όπλων, όχι μόνο για να κρατήσει ζωντανή τη μακραίωνη πολεμική παράδοση της Ιαπωνίας αλλά και για να ενισχύσει την έννοια της απόστασης, της σωστής κίνησης και στάσης των ποδιών και του σώματος, καθώς και της «ένωσης» μεταξύ των συνασκούμενων.

Οι βασικές αρχές του Αϊκίντο

Ένα από τα κύρια σημεία της εκπαίδευσης στο Αϊκίντο είναι η ιδέα της ενοποίησης του νου και σώματος. Η βάση αυτής της «έννοιας» εντοπίζεται στη διδασκαλία του ιδρυτή της ιαπωνικής γιόγκα (Shin Shin Tōitsu–dō) , Τέμπου Νακαμούρα (Tempu Nakamura 1876 – 1968) ο οποίος υπήρξε φίλος του Μοριχέι Ουεσίμπα αλλά και δάσκαλος του Κοίτσι Τοχέι, ενός από τους σημαντικότερους μαθητές του ιδρυτή του Αϊκίντο, ο οποίος στη συνέχεια ίδρυσε το Shin Shin Toitsu Aikido.

Στο βιβλίο του «Το Κι στην καθημερινή ζωή», ο Κοίτσι Τοχέι επισημαίνει ότι προκειμένου να επιτευχθεί η ένωση του νου και του σώματος, θα πρέπει να εκπληρώνονται τέσσερις βασικές και αλληλένδετες αρχές, οι οποίες συνοψίζονται στις παρακάτω προτάσεις:

Διατηρείστε τον νου σας σε ένα σημείο (Keep one point)

Χαλαρώστε πλήρως (Relax completely)

Διατηρείστε το βάρος χαμηλά (Keep weight underside)

Επεκτείνετε το Κι (Extend Ki)

Η δεύτερη και τρίτη αρχή είναι εύκολο να κατανοηθούν καθώς αφορούν στη φυσική κατάσταση του σώματος όπου δεν υπάρχει ένταση και άγχος και το βάρος πέφτει φυσιολογικά προς τα κάτω. Όμως για να επιτευχθεί αυτή η συνθήκη απαιτείται ηρεμία νου και ισορροπία πνεύματος άρα είναι απαραίτητο να εκπληρώνονται οι άλλες δύο αρχές.

Η πρώτη και η τελευταία αρχή, έχουν να κάνουν με την κατάσταση του νου του ατόμου και για αυτό τον λόγο είναι πιο δύσκολες τόσο στην κατανόησή όσο και στην ερμηνεία τους. Το ένα σημείο (tanden) βρίσκεται περίπου πέντε πόντους κάτω από τον ομφαλό και αποτελεί, σύμφωνα με τη φιλοσοφία της Άπω Ανατολής, όχι μόνο το κέντρο βάρους του ανθρώπινου σώματος αλλά και το κέντρο του ανθρώπινου πνεύματος . Αν ο άνθρωπος μπορέσει να κατευθύνει τον νου του σε αυτό το σημείο θα έχει επιτύχει να ενώσει το πνεύμα με το σώμα του και συνεπώς να πετύχει και τις υπόλοιπες αρχές.

Η επέκταση του κι είναι μια διαδικασία στην οποία ο άνθρωπος γίνεται συγχρόνως δέκτης και πομπός της ζωογόνου ενέργειας που βρίσκεται στο περιβάλλον του και σε όλο το σύμπαν, άρα γίνεται ένα με το σύμπαν. Σε μια τέτοια κατάσταση ο άνθρωπος μπορεί να ζει κάθε στιγμή αρμονικά σε σχέση τόσο με τον εαυτό του όσο και με τους υπόλοιπους ανθρώπους αλλά και με το περιβάλλον του.


ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Μπάμπης Κεράνης

Μπάμπης Κεράνης

Ο Μπάμπης Κεράνης γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι από τους πρώτους που άρχισαν Αϊκίντο στην Ελλάδα στο μοναδικό ντότζο που υπήρχε...


ΔΗΜΟΦΙΛΗ